Devotie

Om de vervoering te vangen waren ingewikkelde constructies nodig. We moesten in korte tijd heel dichtbij vier verschillende personages komen. We wilden vergelijkbare shots maken in uiteenlopende situaties. Tegelijk zochten we overal naar muzikale elementen. Enrique ging overal mee naartoe om te luisteren en samen met Oliver (geluid) samples op te nemen voor de muziekmontage. Als camera koos Tibor (cameraman) voor een EX3 met een pro35 adapter en een glimmerglass. Hiermee kon door het digitale medium zowel in slowmotion als langdurig achtereen gefilmd worden, waarbij toch een filmische look werd gehandhaafd.

De interviews
Johannes wilde de personages in de camera laten kijken, om het publiek zo direct mogelijk aan te spreken. Tegelijkertijd moesten ze de camera kunnen vergeten, om zo ontspannen mogelijk over hun meest persoonlijke gevoel te kunnen praten. Daarvoor wilde we iedereen in hun eigen vertrouwde omgeving interviewen, maar wel allemaal tegen dezelfde achtergrond. Om dit te bewerkstelligen hebben we de "interrotron", een uitvinding van Errol Morris, versimpeld. Bij elk interview bouwden we een glasplaat schuin voor de camera, die fungeerde als half-doorlatende spiegel. Johannes en het personage konden elkaar zien in deze spiegel en met elkaar praten, terwijl het personage intussen onbewust recht in de camera keek, die achter de spiegel stond opgesteld.

     
Op deze manier kon een heel persoonlijk gesprek ontstaan, terwijl het personage het filmpubliek direct aankeek, met als bijkomstigheid dat Johannes tegelijkertijd precies kon zien wat Tibor filmde.

De zweefshots
Om de nieuwsgierigheid van de kijker te voeden en dichterbij te komen, waren we van plan hun huiskamers filmen met een steadycam. Helaas bleek het budget niet toereikend. We namen een rolstoel mee, en Johannes duwde Tibor hierin langzaam voort. Menig personage moet zich achter de oren hebben gekrabd terwijl wij uren lang door de gangen rolden.

De Kerk
In de kerk filmen was bijzonder makkelijk geregeld, de Afrikaanse pinkster gemeente was gewend aan camera's van diverse leden en Tv-ploegen en niemand stoorde zich er aan. Twee diensten filmden we een hele dag lang en de preken waren zwaar, wat hoge eisen stelde aan de concentratie van de crew. Toen we met de rolstoel een paar zweefshots maakten werd dat door sommige gelovigen even verkeerd opgevat, aangezien daar blijkbaar vaker mensen spontaan uit hun rolstoel opstaan... Maar de kerk leverde bakken vol prachtmateriaal op.

De Tango Voor de tangoscene organiseerden we onze eigen Tangosalon. Reguliere tangosalons zijn namelijk meestal slecht verlicht, en de privacy ligt gevoelig. Een mooie zaal in Hotel Arena werd afgehuurd, en de hele tango community werd uitgenodigd om te komen dansen voor een film over passie. Zij kwamen dansen terwijl wij naar hartenlust het licht konden manipuleren, het geluid van voeten konden opnemen, en overal ongestoord konden filmen. Om Rozemarijn's vervoering zo goed mogelijk te kunnen vangen hebben we Per, een Zweedse danser die extreem goed scheen te zijn, speciaal voor haar laten overvliegen. Af en toe monteerden we een mini-HD camera op zijn schouder, om Rozemarijn ook in haar gezicht te kunnen filmen tijdens haar meest zwierige momenten. Het werd een erg gezellige avond die bovendien ook bakkenvol pareltjes opleverde.

De Yoga Bikram Yoga bestaat uit een vast patroon van bewegingen die bij 40ºC worden beoefend, en toekijken is niet toegestaan. Johannes en Tibor zijn gaan meedoen om het te leren kennen, en hadden moeite met het behouden van hun bewustzijn. Omdat de privacy zo gevoelig ligt, organiseerden we onze eigen Yogales om te filmen. De camera was de eerste die naar binnen ging om op te warmen, zodat hij niet zou beslaan. Tijdens het draaien stond de voltallige crew in hun onderbroek, keihard mee te zweten om op tijd de juiste oefening vanuit de juiste hoek te kunnen vastleggen. Ook daar vertrokken we voldaan.

De Voetbalwedstrijd
• De Voetbalwedstrijd Een uitzinnige menigte, klappende handen, hoopvolle blikken, en vooral een doelpunt in het gezicht van ons hoofdpersonage Peter, dat waren de targets. We waren gedwongen te gokken op een wedstrijd Feyenoord-VVV Venlo, moesten maar hopen dat Feyenoord überhaupt scoorde. Daar zaten we dan, als Amsterdammers gebukt onder een hele bak bulderende Feyenoord fans. We hadden besloten de hele eerste helft alleen maar Peter te filmen, en dan de rest, ongeacht of er een doelpunt was gevallen. Maar het doelpunt viel, en we filmden zijn gezicht, in slow motion! De pro 35 adapter werd verwisseld voor een enorme telelens, en zo konden we daarna elk trillend ooglid van alle supporters in close-up vangen.

Uiteindelijk is al het materiaal in 10 van de 20 beschikbare draaidagen gefilmd.